شماره ۶۵۱ - خسرو شیرین لبان توئی بشمایل

خسرو شیرین لبان توئی بشمایل
کعبه کوی تو قبله گاه قبایل ۱

شایدت ار مصریان شوند زلیخا
یوسف عصری بتا بشکل و شمایل ۲

حالت مجنون بجو نه حکمت لقمان
عشق بود برق کشت زار فضایل ۳

گر تو بخوانی بگو که راندم از در
ور تو برانی که خواندم بوسایل ۴

حسن تو مستغی از دلیل حکیمان
پرتو خور بر صفای اوست دلایل ۵

چشم بدان دور کرده اند زرویت
تیر نظر دوز و جادوان حمایل ۶

وه که زیاد تو این صفت نشود دور
تو همه مستوحشی و ما همه مایل ۷

لیلی و عذرا توئی و سلمی و شیرین
رفته به تغییر در لباس اوایل ۸

نقش تو بر چشم تر نماند و شگفت است
نقش تو آب و نشد زحادثه زایل ۹

از پی تعویذ چشم بد شبی از مهر
دست بگردن در آرمت بحمایل ۱۰