شماره ۷۳۴ - گمان مدار که من از گزند مار بنالم

گمان مدار که من از گزند مار بنالم
مگر زعقرب جرار زلف یار بنالم ۱

مرا که افعی زلفت به پیچ وتاب فکند
عجب مدار که گاهی ززخم مار بنالم ۲

خمار مستیم افزوده شد زنرگس ساقی
که می کشم همه شب باده و زخمار بنالم ۳

بتار زلف ببند و بکش بتیر نگاهم
نیم مبارز عشق ار زکار زار بنالم ۴

مرا بهار و خزان جمله بی تو صرف فغان شد
نیم چو بلبل کز گل بهر بهار بنالم ۵

بناله شب همه شب همدمم بمرغ شب آهنگ
اگر بحلقه آن زلف تابدار بنالم ۶

هر آنکه دور بود از دیار خویش بنالد
خلاف من که غریبانه در دیار بنالم ۷

خبز زخنجر مژگان نداری و خم زلفش
تو را گمان که از آن طفل نی سوار بنالم ۸

اگر که اشتری آشفته از مهار بنالد
بیا به بین که چو بگسستیم مهار بنالم ۹

بلا چه پنجه قوی کرد و نیست قوه دفعش
زدست او ببر دست کردگار بنالم ۱۰