شماره ۷۳۸ - چه زنم لاف که اوصاف تو را میدانم

چه زنم لاف که اوصاف تو را میدانم
منکه اندر صفت هستی خود حیرانم ۱

هر چه در دفتر رخسار بتان مینگرم
رقم قدرت و طغرای تو را میخوانم ۲

لیلی اندر حی و مجنون به بیابان طلب
یار در خانه و من بیهده سرگردانم ۳

لب تو چشمه نوش و من مسکین عطشان
گر اجابت کندم آتش دل بنشانم ۴

گفتیم تا تو در آتش نروی ننشینم
من در آتش بنشینم که تو را بنشانم ۵

رفت ان گلبن نوخیز چو از طرف چمن
گو بتاراج برد باد خزان بستانم ۶

هر چه از دست تو آید بنهم بر سر چشم
سپر از دیده کنم گر بزنی پیکانم ۷

اگر از دادن جان دست دهد جانانم
نیستم عاشق اگر بیم بود از جانم ۸

پیر کنعان من و تو یوسف مصری بمثل
ترک دیدار پسر جان پدر نتوانم ۹

کاروان رفت و بجا نیست زلیلی اثری
من چو مجنون بسر نقش قدم میمانم ۱۰

هست تا داغ غلامی علی زیب جبین
باشد آزاده گی آشفته زاین و آنم ۱۱