شماره ۷۴۵ - هر که در میکده عشق شد امروز مقیم

هر که در میکده عشق شد امروز مقیم
نیست فردا بدلش آرزوی باغ نعیم ۱

گر بپاداش عمل دوزخیم من چه عجب
بنشان آتش هجران که عذابیست الیم ۲

گو شفاعت نکند مست مرا زاهد شهر
بر سر خوان لئیمان نرود مرد کریم ۳

خوی بدرا نشود یار مگر مرد غیور
حسن را بار کشی نیست مگر عشق سلیم ۴

گنه هر دو جهان خاص من ار شد غم نیست
که خداوند کند عفو بالطاف عمیم ۵

بیم و امید زحقست مرا باده بیار
که مرا نیست از این خلق نه امید و نه بیم ۶

بود آشفته هواخواه حسین شاه حجاز
که سرو جان بره دوست نموده تسلیم ۷