شماره ۷۵۰ - چند همچون مرغ شب از تاب خور پنهان شوم

چند همچون مرغ شب از تاب خور پنهان شوم
وقت شد تا پرفشان چون بلبل بستان شوم ۱

تا بکی چون زاغ اندر باغ آیم با خزان
عندلیبم کن که تا زیب بهارستان شوم ۲

تا بکی باشم سکندروار در ظلمات نفس
جرعه ای بخشا مرا تا چشمه حیوان شوم ۳

چیستم من مشت خاکی تیره آلوده برنگ
قطره ای افشان بخاکم تا سراپاجان شوم ۴

ذره زآن کیمیا ده تا که اکسیرم نی
تا شوم قابل که با خاک درت یکسان شوم ۵

چون فلاطون چند جویم سر حکمت را زخم
لقمه ای بخشا از آن خوانم که تا لقمان شوم ۶

ساقیا از آبشار معرفت رطلی بیار
تا شناسم یار و بر اغیار دست افشان شوم ۷

پارسی گو الکن و آشفته شیرازیم
منطقم بگشا که در مدح نبی سحبان شوم ۸

مرتضی را وصف گویم تا امام عسکری
بعد از آن مدحت سرای صاحب امکان شوم ۹