شماره ۷۵۴ - گشتیم جهان در طلب باز نشستیم

گشتیم جهان در طلب باز نشستیم
و از کون و مکان رشته امید گسستیم ۱

هر جا که دری بود زدیم و نگشودند
باز آمده در خانه خمار نشستیم ۲

ما شبنم و تو مهر جهانتاب بتحقیق
در پیش تو دعوی نتوان کرد که هستیم ۳

از شست تو هر تیر رها شد به نشان خورد
از ناوک تیر دگران سینه نخستیم ۴

پر باده بود ساغر اغیار ببزمت
جز ما که بدورت صنما باد بدستیم ۵

ساقی بحریفان تو بپیما می و بگذار
ما را که زشیرین لب میگون تو مستیم ۶

در کعبه بتی آمد و بتها همه بشکست
بالله نبود کفر گر آن بت بپرستیم ۷

آن بت که سردوش نبی بتکده اوست
دیدیم خدا را و بتان را بشکستیم ۸

دستی که شد آشفته ات از دست خدا را
ای دست خدا جز تو بکس عهد نبستیم ۹

بوسیدن درگاه تو گردست رسم نیست
عمری بدرشاه خراسان بنشستیم ۱۰

گر رشته امید گسستیم زآفاق
از جان و دل آن رشته در این سلسله بستیم ۱۱