شماره ۸۰۲ - زخمها از شیخ و زاهد بی حد و مر خورده ام

زخمها از شیخ و زاهد بی حد و مر خورده ام
تا شکایت بر در پیر مغان آورده ام ۱

گو منه تا جم بسر ای مدعی کاندر ازل
سر بجز بر آستان میکشان نسپرده ام ۲

آگهی ای پیر میخانه تو از اسرار من
گرچه من از درد دل از صید یکی نشمرده ام ۳

فقر تو فخر من است و بندگیت خواجگی
نیستم درویش غیر از تو طلب گر کرده ام ۴

نشکفم جز از نسیم نوبهار نوصل دوست
کاز سموم هجر تو آن گلبن افسرده ام ۵

خضر میخانه توئی ساقی عیسی دم کجاست
گو بده جامی که از جور زمان دل مرده ام ۶

گر نمک سائی تو بر زخمم خنک داغ درون
ور کشم مرهم زخمیست از نو خورده ام ۷

از عنایات بزرگان جهان آشفته وار
التجا بر درگه شاه ولایت برده ام ۸

ساقی میخانه وحدت علی پیر طریق
کاز همه کون و مکان رو بر درش آورده ام ۹