شماره ۸۱۷ - زتو چون خبر بگیرم که زخود خبر ندارم

زتو چون خبر بگیرم که زخود خبر ندارم
بکه بنگرم که جز تو بکسی نظر ندارم ۱

بشب فراق چون شمع که بسوزد اشتیاقم
چکنم بشام وصلت که زخود خبر ندارم ۲

من از این شکر دهانان همه عمر صبر کردم
زدرخت صبر زین بس طمع شکر ندارم ۳

ثمر وفا و مهر است که بباغ عشق آن گل
منم آن نهال بی بر که جز این ثمر ندارم ۴

همه جای رانده گشتم چه زکعبه چه خرابات
تو از این درم چه رانی که در دگر ندارم ۵

بهوای پرفشانی بقفس زجای جستم
خبرم نبود از خویش که بال و پر ندارم ۶

همه تن شدم چو آتش زشرار عشق اما
بتو سنگدل خدا را چکنم اثر ندارم ۷

منم و دو دیده دل بمصاف ترک چشمت
زبرای تیر مژگان بجز این سپر ندارم ۸

تو بمصر حسن یوسف من و عشق پیر کنعان
نتوانم اینکه گویم که غم پسر ندارم ۹

بعلی بریم آشفته شکایت از اعادی
که جز او بهر دو عالم شه دادگر ندارم ۱۰