شماره ۸۲۹ - من به بیداری شبهای غمت معروفم

من به بیداری شبهای غمت معروفم
بصفات سگ کویت صنما موصوفم ۱

نیست محروم تر از وصل تو کس چون من زار
گرچه در عشق تو اندر همه جا معروفم ۲

بامیدی که دم قتل ببینم رویت
جان بکف منتظر از کشتن خود مشعوفم ۳

تا که عکس تو به بتخانه آذر افتاد
از حرم شوق تو کرده است عنان معطوفم ۴

گفتم آشفته برو از خم زلفش بیرون
گفت حاشا که گذارم وطن مألوفم ۵

منکه وقف است زبانم بمدیح حیدر
حاش لله که کس این کار کند موقوفم ۶

یار در پرده و ساقی بده آن جام صفا
شاید از لطف تو این پرده شود مکشوفم ۷