هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و جنون خود به معشوقهاش (لیلا) سخن میگوید و از رنجهای عاشقی و تلخیهای زندگی مینالد. او با اشاره به می و مستی، از شادیهای گذرا و تقدیر خود سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و اشارات به رنجهای روحی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به می و مستی ممکن است برای گروههای سنی پایین مناسب نباشد.
شماره ۸۳۰ - چنان بطره لیلای خویش مفتونم
چنان بطره لیلای خویش مفتونم
که در فنون جنون اوستاد مجنونم ۱
زپرده های دورن ای مژه چه میجوئی
که غنچه وش نبود غیر قطره خونم ۲
بیار زآن می گلرنگ ساقی مجلس
که کام تلخ بود عمرها زافیونم ۳
چه احتیاج باین نه سرادق نیلی
که خیمه هاست بسی بر فراز گردونم ۴
مرا که یار بکامست و می بجام امشب
چه شکرها که بگویم زبخت میگونم ۵
که در فنون جنون اوستاد مجنونم ۱
زپرده های دورن ای مژه چه میجوئی
که غنچه وش نبود غیر قطره خونم ۲
بیار زآن می گلرنگ ساقی مجلس
که کام تلخ بود عمرها زافیونم ۳
چه احتیاج باین نه سرادق نیلی
که خیمه هاست بسی بر فراز گردونم ۴
مرا که یار بکامست و می بجام امشب
چه شکرها که بگویم زبخت میگونم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۲۹ - من به بیداری شبهای غمت معروفم
گوهر بعدی:شماره ۸۳۱ - منکه در دشت جنون پیشرو مجنونم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.