هوش مصنوعی: این متن یک شعر عرفانی است که در آن شاعر از عشق، نیاز و درویشی خود سخن می‌گوید و از صاحبان قدرت و ثروت طلب رحمت می‌کند. او میکده را کعبه خود می‌داند و به دنبال آرامش و رحمت است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و دینی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'میفروشان' و 'میکده' ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند.

شماره ۸۴۳ - همتی ای میفروشان تشنه کامم تشنه کام

همتی ای میفروشان تشنه کامم تشنه کام
رحمتی بر خسته ای چون فیضتان عام است عام ۱

عاشق و درویش و محتاج در میخانه ایم
بر گدایان رحمتی ای صاحبان احتشام ۲

الغیاث ای خضر چون داری بکف آب بقا
ساقیا مردیم عطشان فاسقنا کاس الکرام ۳

گردمی همدم شوی بر خسته جانی مستمند
عهد حسن و دولت وجاهت بماند بر دوام ۴

عمرها آشفته در کویت بسر برد از وفا
از غرور ایمه نپرسیدی کدامست و چه نام ۵

من مقیم بر در میخانه رحمت بجان
گر نماید شیخ طوف ساحت بیت الحرام ۶

کعبه ما میپرستان آستان میکده است
میکده خاک نجف آن روضه دارالسلام ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۴۲ - عشق چوپان بود و ما همه عالم گله ایم
گوهر بعدی:شماره ۸۴۴ - بگلزار غم عشق تو من آنمرغ خاموشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.