هوش مصنوعی: این شعر بیانگر وابستگی عمیق شاعر به امام علی (ع) و بی‌اعتنایی به مال و مقام دنیوی است. شاعر تأکید می‌کند که تنها پشتیبانش علی (ع) است و هرگونه تأثیر و باقی‌ماندن آثارش به خواست اوست. در پایان، شاعر از سرودن مدح امام علی (ع) اظهار شور و اشتیاق می‌کند و از دیگران می‌خواهد که او را نیازارند.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده در شعر، درک آن را برای کودکان دشوار می‌سازد. این متن برای نوجوانان و بزرگسالانی مناسب است که با مفاهیم مذهبی و عرفانی آشنایی دارند.

شماره ۹۰۷ - گر بظاهر برکنی تو کسوت فقرم زتن

گر بظاهر برکنی تو کسوت فقرم زتن
چون کنی کز مهر حیدر بافت تار و پود من ۱

گر طمع در منصب و مالم کنی با جان و سر
در حقیقت کرده اند اندک سبکتر بار من ۲

نه زر ونه زور نه تدبیر و نه خیل و حشم
بر علی مستظهرم این باشد استظهار من ۳

من اثر در خود نمی بینم مؤثر دیگریست
گر تو خواهی محو سازی از جهان آثار من ۴

لاجرم آشفته ام مدحت سرای مرتضی
رحم کن بر جان خود بگذر تو از آزار من ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۰۶ - ای سرا پا فتنه وای فتنه بر روی تو من
گوهر بعدی:شماره ۹۰۸ - دلا مسافرت از این دیار ویران کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.