هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که از خسروان (پادشاهان یا بزرگان) می‌خواهد به نیازمندان و بی‌پناهان رحم کنند. شاعر از عشق، رحمت، و گذشت از ناسزاگویان سخن می‌گوید و بر اهمیت کمک به محرومان و دردمندان تأکید دارد. همچنین، اشاره‌ای به مدح حیدر (امام علی) و عشق الهی دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و تاریخی نیاز به دانش پیشینه‌ای دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.

شماره ۹۲۷ - ای خسروان صورت رحمی باین گدایان

ای خسروان صورت رحمی باین گدایان
تا جامه خانه دارید رحمی به بی قبایان ۱

منشان بدل رقیبان در کعبه بت نگنجد
انسان بدیده بنشان بگذر زناسزایان ۲

خوردی چون خون عشاق مگذار کشتن غیر
بر ما رواست این کار بگذر زناروایان ۳

برگ طرب بود می از نی نا بزن هی
برگ و نوا بیارید بر خیل بی نوایان ۴

از زاهدان مپرسید اسرار حق شناسی
بیگانگان چه دانند احوال آشنایان ۵

آتشکده برافروز زآن طلعت جهان سوز
تا بر تو سجده آرند در پارس پارسایان ۶

بر بندگان مسکین این خسروان ببخشند
یاد از خدا نیارند این خیل خودستایان ۷

ما دردمند عشقیم درمان ما بود وصل
رحم ای طبیب آخر بر درد بی دوایان ۸

آشفته عندلیبان بر گل همه نواسنج
ما هم بمدح حیدر گشته غزل سرایان ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۲۶ - دری بود نصیحت جانا بگوش کن
گوهر بعدی:شماره ۹۲۸ - بآن امید که مطلب بر او شود روشن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.