شماره ۹۲۶ - دری بود نصیحت جانا بگوش کن

دری بود نصیحت جانا بگوش کن
بشنو نوای نای و می ناب نوش کن ۱

این پنبه دردهان صراحی است تا بچند
خیز و برون تو پنبه غفلت زگوش کن ۲

هشیار را بمنزل دلدار راه نیست
از جام عشق باده کش و ترک هوش کن ۳

مینوشد ار نگار و بخونت کند نگار
جان دستمزد گوش حقیقت نیوش کن ۴

دوشم سروش غیب زکعبه بدیر خواند
بگشای چشم و گوش ببانگ سروش کن ۵

خود را ببحر میزن و برگیر آب از آن
چون ابر نوبهار ببستان خروش کن ۶

از خم برآر باد صاف و بجام کن
وآنگه صفا طلب زمن درد نوش کن ۷

خوردی فریب سیم و زر غیر را بتا
ورنه که گفت ترک من ژنده پوش کن ۸

آشفته بسته اند بقتلت کمر جهان
خواهی اگر مدد طلب از میفروش کن ۹

نام علی بیار مبر نام دیگران
از ذکر غیر حق تو زبان را خموش کن ۱۰