هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، به موضوعاتی مانند عشق، شراب، طبیعت و معنویت می‌پردازد. شاعر از ساقی می‌خواهد که جام می را پر کند و از زیبایی‌های طبیعت و معشوق سخن می‌گوید. همچنین، به مفاهیم عرفانی مانند رقص صوفیانه و بهشت اشاره می‌کند و در نهایت، عشق را به عنوان تنها نکتهٔ مهم زندگی معرفی می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره‌هایی به شراب و مستی دارد که مناسب سنین بالاتر است.

شماره ۹۳۷ - ساقی بجان جم میم اندر پیاله کن

ساقی بجان جم میم اندر پیاله کن
بادام و قندم از لب و چشمت حواله کن ۱

در آب بسته آتش سیاله کن روان
مرغولهای عنبر بر برگ گل کلاله کن ۲

ای ماه چهارده زدوساله شراب ناب
تدبیر کار مرده هفتاد ساله کن ۳

صوفی صفت برقص درآی و بچم چو سرو
از صوت زیر و بم بنواگاه ناله کن ۴

آشفته نوعروس مدیح علی تو راست
باغ بهشت را بدو بیتی قباله کن ۵

گلنار می بکش که گلت بشکفد زگل
محفل زرنگ و بو چمنی پرزلاله کن ۶

یک نکته بیش نیست حکیما حدیث عشق
تفسیر خواهیش تو بچندین رساله کن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۳۶ - بلبل خوش نوا بکش نغمه زصوت خار کن
گوهر بعدی:شماره ۹۳۸ - نوروز عجم آمده و عید همایون
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.