هوش مصنوعی: این متن شعری است که به مناسبت نوروز و عید سروده شده و از عناصر طبیعت، عشق، و مفاهیم عرفانی استفاده کرده است. شاعر از نوروز عجم و عرب سخن می‌گوید و از موسیقی، عشق، و باده‌نوشی به عنوان نمادهای شادی و وصلت یاد می‌کند. همچنین، در ابیات پایانی به مدح امام علی(ع) پرداخته شده است.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره‌هایی به باده‌نوشی دارد که مناسب رده سنی پایین‌تر نیست.

شماره ۹۳۸ - نوروز عجم آمده و عید همایون

نوروز عجم آمده و عید همایون
نوروز عرب ساز کن از پرده قانون ۱

شاید بنوائی برسانی دل عشاق
گر راست زنی رنگ بآهنگ همایون ۲

گلبانگ عراقی برد از راه حجازم
از مویه حصاری شده ام با دل محزون ۳

رخساره ضریری کند افیون وحشیشت
ای ساقی گلچهره بده باد گلگون ۴

هر چند زنم آتشم آن آب شررخیز
درده که بود جان و دل از آب تو ممنون ۵

زآن آتش جواله سیاه بیاور
تا سوزیم و آریم از دایره بیرون ۶

آن باده که سوزنده تر از آتش طور است
دلدار کند عرضه در او طلعت میمون ۷

زآن می که سلامت بردت تا کوی سلمی
زآن می که کشد لیلی از حی سوی مجنون ۸

آشفته کشد زآن می سرمست بگوید
مدح علی عالی آن مظهر بیچون ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۳۷ - ساقی بجان جم میم اندر پیاله کن
گوهر بعدی:شماره ۹۳۹ - ایدل سمندر نا شده بر آتش روشن مزن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.