شماره ۹۹۱ - دانست و هست و بود تو را مظهر آینه

دانست و هست و بود تو را مظهر آینه
روزی که کرد تعبیه اسکندر آینه ۱

نتوان زدود نقش رخت از ضمیر او
چون جان گرفته عکس تو را در بر آینه ۲

مستی من زآینه نبود عجب که هست
لعل لبت شراب بود ساغر آینه ۳

عکس تو را و آه مرا عاریت گرفت
روشن اگر که هست و مکدر گر آینه ۴

در آینه چو دید جمالت کلیم گفت
کرده شعاع طور تجلی در آینه ۵

دارد چرا گرنه بهشتست هر طرف
طوبی و حور در بر و هم کوثر آینه ۶

آشفته داوری نبرد پیش شه زتو
اندر میان ما و تو بس داور آینه ۷

جز در رخ علی نتوان دید نور حق
بهر جمال غیب بود حیدر آینه ۸