هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زلف یار و تأثیر آن بر عاشقان می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های مختلف، حالات عاشقان و دیوانگان را در برابر زیبایی یار به تصویر می‌کشد. همچنین در پایان شعر، به مدح حضرت علی(ع) اشاره شده و از ناتوانی زبان در توصیف ایشان سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم عمیق ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

شماره ۱۰۰۰ - ای زلف پرشکن تو سرا پا شکسته ای

ای زلف پرشکن تو سرا پا شکسته ای
گویا زبار خاطر عشاق خسته ای ۱

عاشق نه ی چیست سرافکنده ای به پیش
دیوانه نیستی و سلاسل گسسته ای ۲

مجنون نه ی برای چه حیران و والهی
هندو نه ی زچیست بر آتش نشسته ای ۳

چون شاخ پر ثمر متمایل زهر طرف
از بس که سربحلقه فتراک بسته ای ۴

آیا بقصد کیست نگاهت که کرده راست
هر سو روان زطره طرار دسته ای ۵

آشفته دل بحلقه خطش اسیر ماند
زلفش در این گمان که تو از بند جسته ای ۶

در مدحت علی زبانت چو عجز داشت
ای خامه زآن سبب سرخود را شکسته ای ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۹۹ - شکر گویم یا شکایت از تو ای شاه سیاه
گوهر بعدی:شماره ۱۰۰۱ - عید است و ساقی با قدح سرمست و خمار آمده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.