شماره ۱۰۱۲ - گلزار عشق چون تو نهالی نیافته

گلزار عشق چون تو نهالی نیافته
رخسار حسن همچو تو خالی نیافته ۱

جز ابروان بروی تو هرگز منجمی
بر آفتاب بدر هلالی نیافته ۲

چندی حکیم نقطه موهوم جست و باز
غیر از دهان دوست خیالی نیافته ۳

میخواست حسن دوست که تا جلوه ای کند
جز عرصه خیال مجالی نیافته ۴

مجنون بدانش آنکه نه دیوانه تو شد
عاشق نباشد آنکه کمالی نیافته ۵

صد دوره زد سپهر و مه و سال پس ندید
خوشتر زوقت وصل تو سالی نیافته ۶

با اینکه خضر خورده زلال حیات را
چون لعل دلکش تو زلالی نیافته ۷

چندانکه آدمی و ملک وصف کرده عقل
مانند تو فرشته خصالی نیافته ۸

پروانگان زپرتو شمع تو سوختند
آشفته ات چرا پر وبالی نیافته ۹

نور خدا در آینه اولیا بتافت
همچون علی جلال و جمالی نیافته ۱۰