هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، به موضوعاتی مانند عشق، شراب، طبیعت و فلسفه می‌پردازد. شاعر از ساقی می‌خواهد که پیاله‌ای شراب به او بدهد و از زیبایی‌های طبیعت و معشوق سخن می‌گوید. همچنین، به مفاهیم عرفانی مانند وحدت وجود و کتاب عشق اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، اشاره به شراب و می‌گساری ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر مناسب نباشد.

شماره ۱۰۱۳ - ساقی بباد دوست کرم کن پیاله ای

ساقی بباد دوست کرم کن پیاله ای
درویش را زسفره یغما نواله ای ۱

برخیز زلف و رخ بنما و بچم که دل
خواهد بنفشه زار و گل و سرو لاله ای ۲

محتاج درس و حکمت یونانیان چراست
خواند از کتاب عشق تو هر کس نواله ای ۳

طغرای خط بگرد رخت دل چو دید گفت
دارد بکف بفتوی خونم رساله ای ۴

خوی بر گل عذار تو گوئی بصبحدم
بر برگ گل زابر چکیده است ژاله ای ۵

گفتم که ماهی و نبود ماه را کلاه
سروی بسر زمشگ نبسته کلاله ای ۶

بهر کساد حسن خطت میزند سلاح
وقت کسادیست مه آرد چه هاله ای ۷

مطرب ززخمه ای که تو بر پرده میزنی
هر زخم دل بنغمه او داشت ناله ای ۸

آشفته سرنوشت ازل داده لاجرم
ما را به پیر باده فروشان حواله ای ۹

آن پیر باده خانه وحدت علی که بود
امکان تمام از خم جودش فضاله ای ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۱۲ - گلزار عشق چون تو نهالی نیافته
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱۴ - گسترده اند مستان از پرنیان ساده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.