شماره ۱۰۲۷ - ای مو بر آفتاب تو مشکین کلاله ای

ای مو بر آفتاب تو مشکین کلاله ای
ای خط بماه عارض دلدار هاله ای ۱

از احسن القصص نکند یاد یوسفش
خواند از کتاب حسن تو هر کس مقاله ای ۲

از ماه تا بماهی و از عرش تا بفرش
هر کس برد زخوان عطایت نواله ای ۳

گفتم مدیح حسن تو طغرائی خطت
دادم ببوسه بر لب نوشت حواله ای ۴

اندوختیم خرمن سالوس ساقیا
زآن آب آتشین بمن آور پیاله ای ۵

ای خوی زتو طراوت آنچهره برفزود
بر گل نگر تو شبنم و بر لاله ژاله ای ۶

چون نیک بنگری دل خونین عاشق است
گر داغدار سر زند از خاک لاله ای ۷

جانان جان و مظهر ذاتی و اصل نور
از ماء وطین نه تنها فرخ سلاله ای ۸

معنی باء بسمله قرآن ناطقی
دست خدا و مظهر لفظ جلاله ای ۹

آشفته را نزاده بجز مدحت علی
ای بکر طبع تا تو مرا در حباله ای ۱۰

ای زلف تا قرین تو شد این دل پریش
مجنون دل شکسته و حیران و واله ای ۱۱