شماره ۱۰۵۱ - تو که پرچمی زعنبر بفر از ماه داری

تو که پرچمی زعنبر بفر از ماه داری
چه غمی زدود آه دل دادخواه داری ۱

مه ماهیت بحکمند و بکوب نوبت حسن
تو که جمع چون سلیمان همه دستگاه داری ۲

چه بلندی ای خم زلف مگر که شام هجری
که بسایه آفتاب و به پناه ما داری ۳

زچه رو گیاه مهرت نزند زباغ دل سر
تو که بر عذار چون مهر زخط گیاه داری ۴

شکنند قلب یاران همه صف کشیده مژگان
زچه عالمی نگیری تو که این سپاه داری ۵

چه غم اردو ترک چشمت بخورند خون عاشق
که زمست سر زد اینها نه تو خود گناه داری ۶

پی دیدنتدهم سر نکنی اگر چه باور
بکن امتحان بخنجر اگر اشتباه داری ۷

ببضاعت قلیلم فکنی نظر نه بالله
تو که صد چو یوسف مصر اسیر چاه داری ۸

بسم ان دو دست مخضوب بدادخواهی حشر
که بخون خویش آشفته تو ده گواه داری ۹

دل پرگناه را نیست غمی زهول محشر
که علی و آل او را همه جا پناه داری ۱۰