هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، شاعر بزرگ فارسی، است که به مضامین عشق، می‌نوشی، و فلسفه زندگی می‌پردازد. در آن از نمادهایی مانند باده، باد صبحدم، و عشق استفاده شده است. شاعر به خواننده توصیه می‌کند که از غم و اندوه بگذرد و از زندگی لذت ببرد. همچنین، اشاره‌هایی به داستان‌های اساطیری و عرفانی مانند لیلی و مجنون و یعقوب و یوسف دارد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به می‌نوشی و برخی نمادهای عاشقانه ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.

شماره ۱۰۵۲ - مرغ هوهو زد بگلشن خیز دهی

مرغ هوهو زد بگلشن خیز دهی
از سبو می در قدح کن یا صبی ۱

ناخدا را گو بطوفان دل بنه
کان نه آن دریاست کش یا بند پی ۲

نی برقص آورد باد صبحدم
نوش کن باده ببانگ چنگ و نی ۳

جام جم گیر و مخوان قصه زجم
می بخواه و بگذر از کاوس کی ۴

آب آتشگون و لاله آتشین
برد از خاطر غم سردی دی ۵

گر کسی مجنون شود در دشت عشق
لیلی دیگر برون آید زحی ۶

ای عزیز ار سوی کنعان بگذری
گویدت یعقوب اهلا یا بنی ۷

آذرم بر جان زد آذربایجان
میبرم یرغو بر سلطان ری ۸

تا بگیرد از کرم فیروز شاه
خرقه آشفته را از رهن می ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۵۱ - تو که پرچمی زعنبر بفر از ماه داری
گوهر بعدی:شماره ۱۰۵۳ - دین و دل ای سیم تن تنها نه از من میبری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.