هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که از نفس انسان می‌خواهد از ظاهر به باطن روی آورد، از مردم فاصله بگیرد و به حقیقت بپیوندد. شاعر از عشق حقیقی، رهایی از تعلقات دنیوی و خطرات نگاه دیگران سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای سنین پایین دشوار است. همچنین، برخی از اشارات مانند 'نظر' و 'بتان' ممکن است نیاز به توضیح داشته باشد.

شماره ۱۰۷۰ - ای نفس گر از در معنی بدرآئی

ای نفس گر از در معنی بدرآئی
از صحبت ظاهر بحقیقت بگرائی ۱

عزلت بگزینی زهمه خلق چو عنقا
نه بلبل شیدا که بهر گل بسرائی ۲

آنروز نماید به تو رخ شاهد معنی
کز کسوت صورت بحقیقت بدرآئی ۳

چون میوه تو نیست بجز حسرت و حرمان
گیرم توام ای نخل محبت بدرآئی ۴

ای آنکه ملامت کنی ارباب نظر را
هشدار مبادا که به تیر نظر آئی ۵

ای ناوک مژگان بتان از چه کمانی
کاز شست رهانا شده اندر جگر آئی ۶

آشفته از آن زلف پریشان چه شنیدی
کامروز زهر روزت آشفته تر آئی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۶۹ - هرگز فنا نگردی تا هست عشق باقی
گوهر بعدی:شماره ۱۰۷۱ - خلیلی صرمت حبال العهودی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.