شماره ۱۰۸۳ - زلف حجاب چهره کن تا که جهان سیه کنی

زلف حجاب چهره کن تا که جهان سیه کنی
پرده بگیر تا که خون در دل مهر و مه کنی ۱

چشم تو مست شد زمی لعل تو میفروش وی
چند بشیخ و محتسب راز تو مشتبه کنی ۲

رخت بمیکده ببر جامه بآب می بشو
بر سر کار زاهدان عمر چرا تبه کنی ۳

غبغب مهوشان بود تا کی منزل دلت
یوسف مصر خویش را چند اسیر چه کنی ۴

راه دراز و شب سیه آشفته رهنما بجو
خضری و باید از کرم روی مرا بره کنی ۵

عیب چه میکنی مرا کز پی او دوم بسر
از پی کهربا شدی منع چرا به که کنی ۶

چشم ازل توئی و ما در قدم تو پی سپر
خاکم و کیمیا شوم گر تو بمن نگه کنی ۷

پرتو نور سرمدی جای نشین احمدی
خواه بمیکده گذر خواه بخانقه کنی ۸