هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حیرت و سرگشتگی شاعر در برابر عظمت و پیچیدگی‌های وجودی و معنوی است. او از حیرت خود در برابر معشوق پریشان‌مو سخن می‌گوید و از خضر طلب رحمت می‌کند. شاعر همچنین به نقد ریاکاری در دین و فلسفه می‌پردازد و در نهایت، به امام مهدی(عج) به عنوان منجی و عدالت‌گستر اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات انتقادی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد.

شماره ۱۱۱۰ - سرا پا حیرتم موسی صفت در تیه حیرانی

سرا پا حیرتم موسی صفت در تیه حیرانی
از این حیرت مرا ای خضر رحمت کن که برهانی ۱

سرا پا چون شدم زنجیری زلف پریشانش
نه بینی در وجودم یکسر مو جز پریشانی ۲

برهمن راندم از بتکده شیخ از در کعبه
که عاریت پرستانم من و ننگ مسلمانی ۳

فلاطون در خم حکمت نشست از کثرت دانش
بعصر خویشتن منهم فلاطونم بنادانی ۴

دلا پیمان زاهد بشکن و پیمانه ای بستان
مهل تا شهره شهرم کند از سست پیمانی ۵

زجور دهر و کید اختر آشفته بجانستی
مگر زنجیر عدل صاحب دوران بجنبانی ۶

امام مهدی قائم ولی و حجت و حاکم
که جای یازده جز او نمیشاید که بنشانی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۰۹ - طبیبا مرا کشت درد نهانی
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱۱ - بکن آن باده رنگین بایاغم ساقی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.