شماره ۱۱۱۱ - بکن آن باده رنگین بایاغم ساقی

بکن آن باده رنگین بایاغم ساقی
که بود نشئه او تا بقیامت باقی ۱

مستی می چو خمار آرد و هشیاری و رنج
مست شو مست ولی از لب و لعل ساقی ۲

باده ی نوش که فانی کندت در ساقی
تاز مطرب شنوی نغمه انت الباقی ۳

باده ی ریز بجامم همه لبریز زعشق
تا بشوئیم زدفتر سخن الحاقی ۴

حنظل بادیه ات را همه شهد رطب است
زهر عشق تو بمسموم کند تریاقی ۵

طلق محلوب ولای تو بتن مالیدم
تا که دوزخ نکند بر بدنم حراقی ۶

توئی آن علت غائی علی خیبرگیر
که ببزم دل آشفته شدستی ساقی ۷

بحسابم برس ای مفرده فرد وجود
نیست جز مهر تو دردفتر ما اطلاقی ۸