هوش مصنوعی: این متن یک شعر عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر به ستایش معشوق الهی و عشق به علی(ع) می‌پردازد. شاعر در این شعر از مفاهیمی مانند وحدت وجود، عشق الهی، فنا در معشوق و رهایی از تعلقات دنیوی سخن می‌گوید. همچنین، به مفاهیمی مانند هجران، وصل، مرگ و حیات معنوی اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به گناهکار بودن خود اعتراف می‌کند اما تنها راه نجات را عشق به علی(ع) می‌داند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم مورد استفاده در شعر نیاز به دانش قبلی و بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۱۱۲ - ایکه از وهم مبرائی و بیرون زصفائی

ایکه از وهم مبرائی و بیرون زصفائی
همه فرعند و تو اصلی همه وصفند و تو ذاتی ۱

همه را رنگ و نشان است و تو بی رنگ و نشانی
هر چه دارد جهتی لیک تو بیرون زجهاتی ۲

رهروان گمشده در راه و تو آن کعبه نهانی
تشنگان مرده در این بادیه تو آب فراتی ۳

قدسیان را بشب و روز بود ذکری و وردی
من به وصف رخ و زلفت بعشی و وغدائی ۴

بشب کور چه حاجت بسم آن تاری هجران
بنشان آتش دوزخ فکفانی جمراتی ۵

در شب هجر ببالین من ای مرگ چه آئی
در گذر ای ملک الموت فهذا سکراتی ۶

هجر و وصل تو بود موت و حیات من عاشق
من باین معتقدم ذلک محیا و مماتی ۷

همه را وفت نماز است رخ عجز بکعبه
کوی تو قبله من ذالک نسکی و صلواتی ۸

در دیگر مزن آشفته عبث راه مگردان
جز در پیر خرابات مجو راه نجاتی ۹

گنه هر دو جهان کرده ام و روی سیاهم
بجز از حب علی نیست بدفتر حسناتی ۱۰

حازن گنج حقیقت توئی و مخزن حکمت
بده ای شاه نجف بر من بیمایه براتی ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۱۱ - بکن آن باده رنگین بایاغم ساقی
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱۳ - نمیگویم گلی کز لطف عارض گلستانستی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.