هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، ستایشی از معشوق و بیان دردهای عشق و هجران است. شاعر معشوق را با تشبیهات زیبا مانند یوسف، ماه و پادشاه توصیف میکند و از رنجهای عشق و انتظار سخن میگوید. در پایان نیز به ستایش علی(ع) میپردازد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه عمیق است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار میباشد. همچنین استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۱۱۶ - ای ترک ندانم زچه خیل و چه سپاهی
ای ترک ندانم زچه خیل و چه سپاهی
دانم که تو بر خیل نکویان همه شاهی ۱
ترکان جهان لشکر و بر جمله امیری
خوبان همه سیاره تو بی پرده چو ماهی ۲
تو یوسفی و چاه نهفتی بزنخدان
یوسف بره مصر گر افتاده بچاهی ۳
ای قبه خرگاه تو برتر زمه و مهر
هندوی فلک کیست بخیل تو سیاهی ۴
این خاک غم انگیز بود تربت عشاق
کش نیست بجز لاله در این دشت گیاهی ۵
شاید که براهی گذری ای بت طناز
هر روزه نشینم بامید تو براهی ۶
پاداش وفا خون من خسته خورد دوست
عشاق جز این جرم ندارند گناهی ۷
در هجر ووصال تو تن از ضعف و زقوت
گاهی بودم کوه و شود کوه چو کاهی ۸
از لطمه هجر تو بچشم من و جسمم
نه مانده نم اشکی و نه قوت آهی ۹
آشفته بلا میرم و این شهر خرابست
جز کوی خرابات نداریم پناهی ۱۰
ای سرور آفاق علی میر ولایت
کاسلام مرا حب تو بوده است گواهی ۱۱
دانم که تو بر خیل نکویان همه شاهی ۱
ترکان جهان لشکر و بر جمله امیری
خوبان همه سیاره تو بی پرده چو ماهی ۲
تو یوسفی و چاه نهفتی بزنخدان
یوسف بره مصر گر افتاده بچاهی ۳
ای قبه خرگاه تو برتر زمه و مهر
هندوی فلک کیست بخیل تو سیاهی ۴
این خاک غم انگیز بود تربت عشاق
کش نیست بجز لاله در این دشت گیاهی ۵
شاید که براهی گذری ای بت طناز
هر روزه نشینم بامید تو براهی ۶
پاداش وفا خون من خسته خورد دوست
عشاق جز این جرم ندارند گناهی ۷
در هجر ووصال تو تن از ضعف و زقوت
گاهی بودم کوه و شود کوه چو کاهی ۸
از لطمه هجر تو بچشم من و جسمم
نه مانده نم اشکی و نه قوت آهی ۹
آشفته بلا میرم و این شهر خرابست
جز کوی خرابات نداریم پناهی ۱۰
ای سرور آفاق علی میر ولایت
کاسلام مرا حب تو بوده است گواهی ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
۲۵۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۱۵ - اول ای عشق گمانم که تو سودا بودی
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱۷ - سلطانم ار بسازم زآن خاک در کلاهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.