شماره ۱۱۴۷ - محتسب چند زکین شیشه ما میشکنی

محتسب چند زکین شیشه ما میشکنی
شرم کن از می اگر رحم بما مینکنی ۱

دل ما شیشه ما عشق ازل باده او
حرم خاص خدا را زچه رو میشکنی ۲

تو که صد خیل گرفتار بیک مو داری
دام بر صید وحوش از چه بصحرا فکنی ۳

پیش چشمت چه، محل لشکر ترکان دارد
تو که از تیر نظر رستم دستان بزنی ۴

شاید از حیله اخوان نکند جامه قبا
یوسفی را که بخون غرقه بود پیرهنی ۵

دل افسرده سمنزال محبت طلبد
کند افسرده خزان باغ و گل و یاسمنی ۶

حسن گل را که خبردار شود در گلزار
بلبل ار برنکشد نغمه صوت حسنی ۷

فتنه جویان بگریزند زشه روی بپوش
تو که از چشم سیه فتنه دور زمنی ۸

همه جا خیمه لیلاست سراسر در و دشت
جویدش بیهده مجنون بربع و دمنی ۹

لعل لب را چه کنی بوسه گه بوالهوسان
خاتم جم نبود لایق هر اهرمنی ۱۰

من و ما در حرم عشق مزن آشفته
که در آن خانه بجز حق نسزد ما و منی ۱۱