هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و دوری معشوق، صبر و رنج عاشق، و جایگاه والای معشوق در عالم هستی سخن می‌گوید. همچنین، به مفاهیمی مانند نور و ظلمت، عشق الهی، و وابستگی به محبوب اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۱۱۴۶ - سودای تو آتش زده در رخت صبوری

سودای تو آتش زده در رخت صبوری
از آب کجا تشنه کند صبر به دوری ۱

پای از دل اغیار برون نه که بریبی
در خانه ظلماتی ای پیکر نوری ۲

خاموشم اگر ناله من گوش تو آزرد
مردم اگر از هستی عاشق بنفوری ۳

زین داغ جگرسوز که دارم عجبی نیتس
گر خاک مزارم بدماند گل سوری ۴

خورشید بود پیش مه روی تو ذره
غلمان بهشتیست غلام چو تو حوری ۵

کفر است بجز مهر تو در کیش محبت
احباب تو را هست ولای تو ضروری ۶

ای عالم اسرار نهان پرده برانداز
کاشفته بخواند زرخت علم حضوری ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۴۵ - تو را چه رفت که پیمان دوستان بشکستی
گوهر بعدی:شماره ۱۱۴۷ - محتسب چند زکین شیشه ما میشکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.