هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از زیبایی‌های طبیعت و معشوق سخن می‌گوید و عشق را برتر از قدرت و ثروت می‌داند. شاعر از مفاهیمی مانند شراب، شمع، و شیرینی به‌عنوان نمادهای لذت و عشق استفاده می‌کند و در نهایت، عشق را فراتر از عقل و منطق می‌پندارد.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عرفانی و استعاره‌های پیچیده‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به شراب و عشق زمینی ممکن است نیاز به درک بالاتری از ادبیات داشته باشد.

شماره ۱۱۵۸ - چه حظ زشاهد و شمع و شراب و شیرینی

چه حظ زشاهد و شمع و شراب و شیرینی
ببزم غیر شب ار ماه خویشتن بینی ۱

چو مجمرش شده چهره زآتش می غیر
سزد بر آتش اگر همچو عود بنشینی ۲

جلال قیصر و دارا دو جو نمی ارزد
درآ ببزم محبت بعجز و مسکینی ۳

تو را که سیب زنخدان یار دردستست
خطا بود که بدو سیب خلد بگزینی ۴

صبا صفت به بناگوش زلفش ار گذری
بزیر توده عنبر هزار گل چینی ۵

هزار بار اگر نیش میزند زنبور
نمیرود زعسل لطف طبع و شیرینی ۶

بوصف زلف وی آشفته عمر آخر شد
تو باز بر سر افسانه نخستینی ۷

مرا بکفر و به اسلام هیچ کاری نیست
که نیستم بجز از مهر مرتضی دینی ۸

زمام بختی گردون بدست رایض اوست
چنان کشد که شتر را مهار در بینی ۹

کجا مجاهده عشق را بتابد عقل
چگونه صعوه درآید برزم شاهینی ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۵۷ - چرا به بزم رقیبان حدیث دوست نگفتی
گوهر بعدی:شماره ۱۱۵۹ - تو را که زیر لبان روح یکجهان داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.