شماره ۱۱۶۱ - تا کی ای فتنه ایام زپا ننشینی

تا کی ای فتنه ایام زپا ننشینی
چه بلائی تو که آخر بدعا ننشینی ۱

هر کجا فتنه نشیند چو قیامت برخاست
توئی آن فتنه که تا روز جزا ننشینی ۲

عجبی نیست گر از ما کنی ای سرو کنار
پادشاهیتو باین مشت گدا ننشینی ۳

حشمت جم نشود کنم که بموری نگرد
تا که گفتت که بدرویش سرا ننشینی ۴

دل مرا کعبه و تو خانه خدائی زازل
بحرم تا بکی ای خانه خدا ننشینی ۵

من دل سوخته چون شمع و توئی شعله شمع
تا نسوزی تو سراپای مرا ننشینی ۶

نامی از لیلی و مجنون بجهان ماند هنوز
اندر این بادیه ای بانگ درا ننشینی ۷

خواهی ار حالت آشفته پریشان نکنی
باید ای زلف که با باد صبا ننشینی ۸

طلب ار میکنی اکسیر مراد آشفته
بطلب جز بدر شیر خدا ننشینی ۹