هوش مصنوعی: این شعر عرفانی و عاشقانه از حافظ، به موضوعاتی مانند عشق، مستی معنوی، عرفان، و دوری از ظواهر دنیوی می‌پردازد. شاعر از عشق به معشوق، مستی ناشی از باده‌ی عشق، و بی‌اعتباری زهد ظاهری سخن می‌گوید و مخاطب را به جستجوی حقیقت و رهایی از تعلقات دنیوی دعوت می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات به مستی و عشق ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا نیاز به توضیح داشته باشد.

شماره ۱۱۶۰ - لاله سرزد از دمن گل از چمن سبزه زجوی

لاله سرزد از دمن گل از چمن سبزه زجوی
می بخور بر طرف جوی و سرو گلروئی بجوی ۱

می کشان سرخوش زباده عاشقان از وصل دوست
عارفان خامش ولی زهاد اندر های و هوی ۲

جان زجانان مست شد می در قدح دیگر مریز
گلشن دل سبز شد گو سرو و گل از گل مری ۳

وصل کعبه در نظر داری زرنج پا منال
گر قدم فرسوده شد ای زاهدا با سر بپوی ۴

تو زهر رنگی که داری جامه ای گل عاشقم
من نیم بلبل که گردم پای بست رنگ و بوی ۵

سر بنه اندر طلب ای آنکه جانان طالبی
عشق ترکان ترک کن یا ترک دین و دل بگوی ۶

الحذر ای مردمک از موج چشم سیل خیز
دجله و جیحون و عمان است این نه آب جوی ۷

بر سر ار سودای وصل دوست داری سر بنه
دست از جانان نمی شوئی تو دست از جان بشوی ۸

چون سر آشفته بار عشق یا بر جان بنه
یا مه ره در دلت مهر بتان تندخوی ۹

از ولی عصر جو درویش آشفته مرا
درد دل جز با مسیحای زمان هرگز مگوی ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۵۹ - تو را که زیر لبان روح یکجهان داری
گوهر بعدی:شماره ۱۱۶۱ - تا کی ای فتنه ایام زپا ننشینی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.