هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از مولانا، با استفاده از تصاویر شعری مانند شمع، گل، لاله، و سرو، به بیان احساسات عاشقانه و وابستگی به معشوق میپردازد. شاعر با اشاره به عناصر طبیعت و نمادهای عرفانی، عمق عشق و اشتیاق خود را نشان میدهد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۱۷۷ - تو که از شعاع شمعش بدرون چراغ داری
تو که از شعاع شمعش بدرون چراغ داری
زفروغ شمع انجم همه شب فراغ داری ۱
تو که پر گلست باغت زهوای لاله رویان
چه سر تفرج گل چه هوای باغ داری ۲
چه زنی چو سرو آزاد تو لاف سربلندی
که به بندگی عشقش تو چو لاله داغ داری ۳
چه بری زساقی بزم تو منت ایاغی
که زساغر دو چشمم همه دور ایاغ داری ۴
زچه روی روی به هامون بطلب مدام مجنون
تو که خیمه گاه لیلی بدرون سراغ داری ۵
شنوی زمرغ عاشق تو اگر نوای عشقی
نه زصوت بلبلی خوش نه حذر ززاغ داری ۶
زچه روفتادی آشفته بچاه ظلمت نفس
که زمهر روی حیدر بدورن چراغ داری ۷
زفروغ شمع انجم همه شب فراغ داری ۱
تو که پر گلست باغت زهوای لاله رویان
چه سر تفرج گل چه هوای باغ داری ۲
چه زنی چو سرو آزاد تو لاف سربلندی
که به بندگی عشقش تو چو لاله داغ داری ۳
چه بری زساقی بزم تو منت ایاغی
که زساغر دو چشمم همه دور ایاغ داری ۴
زچه روی روی به هامون بطلب مدام مجنون
تو که خیمه گاه لیلی بدرون سراغ داری ۵
شنوی زمرغ عاشق تو اگر نوای عشقی
نه زصوت بلبلی خوش نه حذر ززاغ داری ۶
زچه روفتادی آشفته بچاه ظلمت نفس
که زمهر روی حیدر بدورن چراغ داری ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۴۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۷۶ - تو شمع محفل انسی شب آمد در شبستان آی
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷۸ - ای آهوی تتاری نافه اگر نداری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.