هوش مصنوعی: این شعر از حافظ است که به زیبایی از عناصر طبیعت مانند باد، گلشن، و آبشار استفاده می‌کند تا مفاهیم عشق، درد، و جستجوی معنویت را بیان کند. شاعر از عشق و شراب به عنوان نمادهایی برای رسیدن به حقیقت و رهایی از رنج‌های دنیوی یاد می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به شخصیت‌های تاریخی و اساطیری مانند سکندر و حیدر دارد که بر اهمیت معنویت و شجاعت تأکید می‌کنند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مفاهیم عاشقانه ممکن است نیاز به بلوغ فکری داشته باشد.

شماره ۱۱۸۵ - گر باد دی بگلشن دم میزند بسردی

گر باد دی بگلشن دم میزند بسردی
از باد دی بگرمی از می برآر گردی ۱

گه از نوا و از زنگ گاهی زآب گلرنگ
بگشای این دل تنگ بزدا زچهره زردی ۲

مطرب بزن تو دستی ساقی بکوب پائی
مینا بیار و بشکن این طاق لاجوردی ۳

طوف حریم دلها از یکنظر توان کرد
بیهوده کرده حاجی یکعمر رهنوردی ۴

اندر حریم جانان بی درد ره ندارد
ایدل اگر توانی از جان بجوی دردی ۵

آشفته باش اما اندر شکنج یک زلف
دیوانه وار تا کی ایدل بهرزه گردی ۶

دیگر تو ای سکندر آب خضر نجوئی
از آب عشق خوبان گر نیم جرعه خوردی ۷

از آبشار وحدت خمخانه محبت
کز یک نمش جهنم چون یخ شود بسردی ۸

آب ولای حیدر آن شهسوار صفدر
شاهی که کوفت نوبت در لامکان بمردی ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۸۴ - کند هر ملتی در بندگی بر قبله ای روئی
گوهر بعدی:شماره ۱۱۸۶ - ای دلبر هر جائیم امشب بکجائی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.