هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که با استفاده از استعارهها و تشبیههای زیبا، به بیان درد عشق و فراق میپردازد. شاعر از نبود معشوق و تنهایی خود شکایت میکند و با اشاره به عناصری مانند شمع، پروانه، مرغ، شهر خراب و شراب، احساسات خود را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۲۰۲ - ای جان به چه ارزی تو که جانانه نداری
ای جان به چه ارزی تو که جانانه نداری
ای شمع بمیری تو که پروانه نداری ۱
در حلقه دامش نکنی یاد زگلزار
ای مرغ گرفتار مگر خانه نداری ۲
جویند بویرانه دل گنج محبت
ای شهر خرابی تو که ویرانه نداری ۳
ای عشق خراب از تو جهانی و تو پنهان
آخر چه شرابی تو که میخانه نداری ۴
ای شیخ مرا سبحه و سجاده میاور
در دست مگر ساغر و پیمانه نداری ۵
از بس دل آشفته در آنجا شده انبوه
در حلقه آنزلف ره شانه نداری ۶
با غبغب او دم مزن ای سیب ببستان
چون نیست ترا آن دهن و چانه نداری ۷
از ذکر ملک چند کنی فخر سپهرا
گویا خبر ازنعره مستانه نداری ۸
ای شمع بمیری تو که پروانه نداری ۱
در حلقه دامش نکنی یاد زگلزار
ای مرغ گرفتار مگر خانه نداری ۲
جویند بویرانه دل گنج محبت
ای شهر خرابی تو که ویرانه نداری ۳
ای عشق خراب از تو جهانی و تو پنهان
آخر چه شرابی تو که میخانه نداری ۴
ای شیخ مرا سبحه و سجاده میاور
در دست مگر ساغر و پیمانه نداری ۵
از بس دل آشفته در آنجا شده انبوه
در حلقه آنزلف ره شانه نداری ۶
با غبغب او دم مزن ای سیب ببستان
چون نیست ترا آن دهن و چانه نداری ۷
از ذکر ملک چند کنی فخر سپهرا
گویا خبر ازنعره مستانه نداری ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۲۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۰۱ - ترک من از می اغیار مگر سرمستی
گوهر بعدی:شماره ۱۲۰۳ - هر کجا انجمن برافروزی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.