رباعی ۱۰ - هشیار سری بود ز سودای تو مست

هشیار سری بود ز سودای تو مست
خوش آن که ز روی تو دلش رفت ز دست ۱

بی‌تو همه هیچ نیست در ملک وجود
ور هیچ نباشد چو تو هستی همه هست ۲