رباعی ۱ - هر ساعتم اندرون بجوشد خون را رباعی ۲ - عشاق به درگهت اسیرند بیا رباعی ۳ - ای چشم تو مست خواب و سرمست شراب رباعی ۴ - چون دل ز هوای دوست نتوان پرداخت رباعی ۵ - دل می‌رود و دیده نمی‌شاید دوخت رباعی ۶ - روزی گفتی شبی کنم دلشادت رباعی ۷ - صد بار بگفتم به غلامان درت رباعی ۸ - آن یار که عهد دوستاری بشکست رباعی ۹ - شبها گذرد که دیده نتوانم بست رباعی ۱۰ - هشیار سری بود ز سودای تو مست رباعی ۱۱ - گر زحمت مردمان این کوی از ماست رباعی ۱۲ - وه وه که قیامتست این قامت راست رباعی ۱۳ - سرو از قدت اندازهٔ بالا بردست رباعی ۱۴ - امشب که حضور یار جان افروزست رباعی ۱۵ - آن شب که تو در کنار مایی روزست رباعی ۱۶ - گویند هوای فصل آزار خوشست رباعی ۱۷ - خیزم بروم چو صبر نامحتملست رباعی ۱۸ - آن ماه که گفتی ملک رحمانست رباعی ۱۹ - آن سست وفا که یار دل سخت منست رباعی ۲۰ - از بس که بیازرد دل دشمن و دوست رباعی ۲۱ - ای در دل من رفته چو خون در رگ و پوست رباعی ۲۲ - چون حال بدم در نظر دوست نکوست رباعی ۲۳ - غازی ز پی شهادت اندر تک و پوست رباعی ۲۴ - گر دل به کسی دهند باری به تو دوست رباعی ۲۵ - گر زخم خورم ز دست چون مرهم دوست رباعی ۲۶ - گویند رها کنش که یاری بدخوست رباعی ۲۷ - شب نیست که چشمم آرزومند تو نیست رباعی ۲۸ - با دوست چنانکه اوست می‌باید داشت رباعی ۲۹ - بگذشت و چه گویم که چه بر من بگذشت رباعی ۳۰ - روی تو به فال دارم ای حور نژاد رباعی ۳۱ - تو هرچه بپوشی به تو زیبا گردد رباعی ۳۲ - نوروز که سیل در کمر می‌گردد رباعی ۳۳ - کس عهد وفا چنان که پروانهٔ خرد رباعی ۳۴ - دستارچه‌ای کان بت دلبر دارد رباعی ۳۵ - گر باد ز گل حسن شبابش ببرد رباعی ۳۶ - کس نیست که غم از دل ما داند برد رباعی ۳۷ - هر وقت که بر من آن پسر می‌گذرد رباعی ۳۸ - خالی که مرا عاجز و محتال بکرد رباعی ۳۹ - چون بخت به تدبیر نکو نتوان کرد رباعی ۴۰ - شمع ارچه به گریه جانگدازی می‌کرد رباعی ۴۱ - ای باد چو عزم آن زمین خواهی کرد رباعی ۴۲ - آن دوست که آرام دل ما باشد رباعی ۴۳ - آن را که جمال ماه پیکر باشد رباعی ۴۴ - آن را که نظر به سوی هر کس باشد رباعی ۴۵ - هر سرو که در بسیط عالم باشد رباعی ۴۶ - گر دست تو در خون روانم باشد رباعی ۴۷ - بیچاره کسی که بر تو مفتون باشد رباعی ۴۸ - آهو بره را که شیر در پی باشد رباعی ۴۹ - ما را به چه روی از تو صبوری باشد رباعی ۵۰ - مشنو که مرا از تو صبوری باشد رباعی ۵۱ - آن خال حسن که دیدمی خالی شد رباعی ۵۲ - دانی که چرا بر دهنم راز آمد رباعی ۵۳ - روزی نظرش بر من درویش آمد رباعی ۵۴ - گفتم شب وصل و روز تعطیل آمد رباعی ۵۵ - وقت گل و روز شادمانی آمد رباعی ۵۶ - در چشم من آمد آن سهی سرو بلند رباعی ۵۷ - در خرقهٔ توبه آمدم روزی چند رباعی ۵۸ - گویند مرو در پی آن سرو بلند رباعی ۵۹ - کس با تو عدو محاربت نتواند رباعی ۶۰ - آنان که پریروی و شکر گفتارند رباعی ۶۱ - آن کودک لشکری که لشکر شکند رباعی ۶۲ - کس عیب نظر باختن ما نکند رباعی ۶۳ - مجنون اگر احتمال لیلی نکند رباعی ۶۴ - آن درد ندارم که طبیبان دانند رباعی ۶۵ - مردان نه بهشت و رنگ و بو می‌خواهند رباعی ۶۶ - هر چند که عیبم از قفا می‌گویند رباعی ۶۷ - با دوست به گرمابه درم خلوت بود رباعی ۶۸ - من دوش قضا یار و قدر پشتم بود رباعی ۶۹ - داد طرب از عمر بده تا برود رباعی ۷۰ - سودای تو از سرم به در می‌نرود رباعی ۷۱ - من گر سگکی زان تو باشم چه شود؟ رباعی ۷۲ - چون صورت خویشتن در آیینه بدید رباعی ۷۳ - گر تیر جفای دشمنان می‌آید رباعی ۷۴ - من چاکر آنم که دلی برباید رباعی ۷۵ - این ریش تو سخت زود برمی‌آید رباعی ۷۶ - امشب نه بیاض روز برمی‌آید رباعی ۷۷ - هرچند که هست عالم از خوبان پر رباعی ۷۸ - بستان رخ تو گلستان آرد بار رباعی ۷۹ - از هرچه کنی مرهم ریش اولیتر رباعی ۸۰ - ای دست جفای تو چو زلف تو دراز رباعی ۸۱ - تا سر نکنم در سرت ای مایهٔ ناز رباعی ۸۲ - نامردم اگر زنم سر از مهر تو باز رباعی ۸۳ - ای ماه شب‌افروز شبستان‌افروز رباعی ۸۴ - یا روی به کنج خلوت آور شب و روز رباعی ۸۵ - رویی که نخواستم که بیند همه کس رباعی ۸۶ - گر بیخبران و عیبگویان از پس رباعی ۸۷ - منعم که به عیش می‌رود روز و شبش رباعی ۸۸ - نونیست کشیده عارض موزونش رباعی ۸۹ - گویند مرا صوابرایان به هوش رباعی ۹۰ - همسایه که میل طبع بینی سویش رباعی ۹۱ - یا همچو همای بر من افکن پر خویش رباعی ۹۲ - ای بی‌تو فراخای جهان بر ما تنگ رباعی ۹۳ - گر دست دهد دولت ایام وصال رباعی ۹۴ - خود را به مقام شیر می‌دانستم رباعی ۹۵ - خورشیدرخا، من به کمند تو درم رباعی ۹۶ - هر سروقدی که بگذرد در نظرم رباعی ۹۷ - شبهای دراز بیشتر بیدارم رباعی ۹۸ - از جملهٔ بندگان منش بنده‌ترم رباعی ۹۹ - خیزم که نماند بیش ازین تدبیرم رباعی ۱۰۰ - گر بر رگ جان ز شستت آید تیرم رباعی ۱۰۱ - آن دوست که دیدنش بیاراید چشم رباعی ۱۰۲ - آن رفته که بود دل بدو مشغولم رباعی ۱۰۳ - مندیش که سست عهد و بدپیمانم رباعی ۱۰۴ - من بندهٔ بالای تو شمشاد تنم رباعی ۱۰۵ - هر گه که نظر بر گل رویت فکنم رباعی ۱۰۶ - آرام دل خویش نجویم چه کنم؟ رباعی ۱۰۷ - گفتم که دگر چشم به دلبر نکنم رباعی ۱۰۸ - من با تو سکون نگیرم و خو نکنم رباعی ۱۰۹ - خیزم قد و بالای چو حورش بینم رباعی ۱۱۰ - می‌آیی و لطف و کرمت می‌بینم رباعی ۱۱۱ - چون می‌کشد آن طیرهٔ خورشید و مهم رباعی ۱۱۲ - من با دگری دست به پیمان ندهم رباعی ۱۱۳ - ما حاصل عمری به دمی بفروشیم رباعی ۱۱۴ - بگذشت بر آب چشم همچون جویم رباعی ۱۱۵ - یاران به سماع نای و نی جامه‌دران رباعی ۱۱۶ - یرلیغ ده ای خسرو خوبان جهان رباعی ۱۱۷ - من خاک درش به دیده خواهم رفتن رباعی ۱۱۸ - مه را ز فلک به طرف بام آوردن رباعی ۱۱۹ - در دیده به جای سرمه سوزن دیدن رباعی ۱۲۰ - ای دوست گرفته بر سر ما دشمن رباعی ۱۲۱ - ای دست تو آتش زده در خرمن من رباعی ۱۲۲ - آن لطف که در شمایل اوست ببین رباعی ۱۲۳ - چون جاه و جلال و حسن و رنگ آمد و بو رباعی ۱۲۴ - یک روز به اتفاق صحرا من و تو رباعی ۱۲۵ - ما را نه ترنج از تو مرادست نه به رباعی ۱۲۶ - نه سرو توان گفت و نه خورشید و نه ماه رباعی ۱۲۷ - ای کاش نکردمی نگاه از دیده رباعی ۱۲۸ - ای بی‌رخ تو چو لاله‌زارم دیده رباعی ۱۲۹ - ای مطرب ازان حریف پیغامی ده رباعی ۱۳۰ - ای راهروان را گذر از کوی تو نه رباعی ۱۳۱ - هرگز بود آدمی بدین زیبایی؟ رباعی ۱۳۲ - گیرم که به فتوای خردمندی و رای رباعی ۱۳۳ - کی دانستم که بی خطا برگردی؟ رباعی ۱۳۴ - ای کاش که مردم آن صنم دیدندی رباعی ۱۳۵ - گفتم بکنم توبه ز صاحبنظری رباعی ۱۳۶ - هر روز به شیوه‌ای و لطفی دگری رباعی ۱۳۷ - ای بلبل خوش سخن چه شیرین نفسی رباعی ۱۳۸ - ای پیش تو لعبتان چینی حبشی رباعی ۱۳۹ - ماها همه شیرینی و لطف و نمکی رباعی ۱۴۰ - کردیم بسی جام لبالب خالی رباعی ۱۴۱ - در وهم نیاید که چه شیرین دهنی رباعی ۱۴۲ - گر کام دل از زمانه تصویر کنی رباعی ۱۴۳ - ای کودک لشکری که لشکر شکنی رباعی ۱۴۴ - ای مایهٔ درمان نفسی ننشینی رباعی ۱۴۵ - گر دشمن من به دوستی بگزینی رباعی ۱۴۶ - گر دولت و بخت باشد و روزبهی