هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به انتقاد از صوفیان سالوس و زاهدان ریاکار میپردازد. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند ابلیس، بلقیس، و جاذبه عشق، به بیان مفاهیم عرفانی و اخلاقی میپردازد. او همچنین بر اهمیت عشق حقیقی و دوری از تظاهر تأکید دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی استعارهها و اشارات تاریخی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۲۰۹ - ره مردم بزنی هر نفس از تلبیسی
ره مردم بزنی هر نفس از تلبیسی
مگر ای صوفی سالوس تو خود ابلیسی ۱
هدهد از شهر سبا لاف مزن صبح و مسا
که سلیمان رود آنجا که بود بلقیسی ۲
ذره وارند هواخواه بمهرت آفاق
مگر ای جاذبه عشق تو مغناطیسی ۳
نظرت وقف نشد جز بسعیدان هرگز
مگر ای کوکب عشاق تو خود برجیسی ۴
می توفیق بکاس است مدام آشفته
تا مرا ای درم عشق تو اندر کیشی ۵
مگذر از وسوسه زاهد و صوفی زعلی
مرو از خلد گرت راه زند ابلیسی ۶
مگر ای صوفی سالوس تو خود ابلیسی ۱
هدهد از شهر سبا لاف مزن صبح و مسا
که سلیمان رود آنجا که بود بلقیسی ۲
ذره وارند هواخواه بمهرت آفاق
مگر ای جاذبه عشق تو مغناطیسی ۳
نظرت وقف نشد جز بسعیدان هرگز
مگر ای کوکب عشاق تو خود برجیسی ۴
می توفیق بکاس است مدام آشفته
تا مرا ای درم عشق تو اندر کیشی ۵
مگذر از وسوسه زاهد و صوفی زعلی
مرو از خلد گرت راه زند ابلیسی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۰۸ - بوصل تو نرسد کس بهیچ تقریبی
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱۰ - توئی آن گل که معروفی بهر گلشن به بیرنگی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.