هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به موضوعاتی مانند عشق، ایثار، رازداری، و گذر زمان می‌پرد. شاعر از معشوق پری‌رویی می‌گوید که به شکل انسان درآمده و اسرار او را فاش کرده است. او از عشق و وفا سخن می‌گوید و به سالک راه عشق توصیه می‌کند که از پیر خرابات راهنمایی بگیرد. همچنین، شعر به خودپرستی و ایمان نیز اشاره دارد و در پایان، شاعر به درگاه معشوق التماس می‌کند که او را به عنوان سگ خود بپذیرد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سال دشوار است. همچنین، برخی از اشارات مانند «سگ خویش» ممکن است نیاز به توضیح داشته باشد و مناسب مخاطبان با درک بالاتر است.

شماره ۱۲۱۱ - ای پری باز چه رفتت که بشکل بشری

ای پری باز چه رفتت که بشکل بشری
در بشر دین و دلی هست مگر تا ببری ۱

نقد جان بر سر بازار وفا باید برد
خواهی ار عشق چو یوسف صفتان را بخری ۲

از تو شد فاش بمردم همه اسرار مرا
چند ای اشک روان پرده مردم بدری ۳

توسن ناز سبک ران که سری در قدمت
تو مرا عمری چون برق یمان میگذری ۴

از در پیر خرابات مرو ای سالک
راه اینست سرار در قدمی میسپری ۵

خودپرستی کنی ای بت بنهی ایمانرا
با چنین روی در آئینه چرا مینگری ۶

دیدم آشفته بخاک درت ای شیر خدا
میکند لابه که شاید سگ خویشش شمری ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۱۰ - توئی آن گل که معروفی بهر گلشن به بیرنگی
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱۲ - ز رعنائی چه نازد سرو بن یا گل ز زیبائی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.