هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و ستایش‌آمیز، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، به توصیف معشوق و جذابیت‌های او می‌پردازد. شاعر با اشاره به عناصر طبیعت مانند ماه، غنچه، خورشید و سرو، زیبایی‌های معشوق را برجسته می‌کند و از عشق و شیفتگی خود سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تصاویر به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۱۲۱۶ - از هیچ کسی ساخته غیر از تو دهانی

از هیچ کسی ساخته غیر از تو دهانی
جز تو بخیالی که کند تنک میانی ۱

گر ماه بود قوه گفتار ندارد
ور غنچه بود پیش تواش نیست دهانی ۲

گفتند حکیمان سخن از مسئله جزء
از نقطه موهوم لبت کرد بیانی ۳

ای زلف تو بر گردن خورشید کمندی
ای ابروی پیوسته تو بر ماه کمانی ۴

در انجمن حسن توئی شمع فروزان
وندر چمن ناز تو خود سرو چمانی ۵

دل بود طپان در برم از چشمک خونریز
نیک آمدی ای خط که مرا حرز امانی ۶

بر کشته اغیار چو باران بهاری
بر خرمن احباب همه برق یمانی ۷

زلفین خمیده بخطت دید وهمی گفت
نظاره گیت پیر شد اما تو جوانی ۸

تو خود همه آنی که تو دانی بنکوئی
من خود چه بگویم که چنینی و چنانی ۹

از لطف ببخشا تو بر آشفته مسکین
چون صاحب عصری تو و سلطان زمانی ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۱۵ - زاهد زآب میکده پرهیز میکنی
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱۷ - چو اوست طالب بخشش چرا طلب نکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.