شماره ۱۲۳۴ - آفت دین و دل و فتنه هر مرد و زنی

آفت دین و دل و فتنه هر مرد و زنی
آوخ ای غمزه جادو که چه پرمکر و فنی ۱

سبحه زاهد و زنار مغان هر دو گسست
که نه زاهد دل و دین دارد و نه برهمنی ۲

من کجا دعوی پرهیز کجا توبه کدام
که اگر خاره شود توبه تواش میشکنی ۳

به بناگوش و خطت مشک و سمن شاید گفت
هم اگر غالیه سایند به برگ سمنی ۴

گر بود رستم دستان که بود پابستت
گر از آن زلف تواش رشته بگردون فکنی ۵

الله الله که چه پیوسته ای ای سیل فراق
که اگر کوه بود صبر زجایش بکنی ۶

من نظر وقف بر آن منظر زیبا کردم
تا خلایق همه دانند تو منظور منی ۷

حرف در جوهر فرد دهنت هیچ مگوی
که در آن نکته موهوم نگنجد سخنی ۸

یارم از لعل شکرخند اگر شیرین است
در وفا داریش آشفته تو هم کوهکنی ۹