شماره ۵۰ - بس است شاهد مستی همین گلستان را

بس است شاهد مستی همین گلستان را
که فاش کرده همه رازهای پنهان را ۱

ز جوش لاله و گل در چمن چراغان است
ببین ز ابر سیه، دود آن چراغان را ۲

چه صحبت است ندانم که جمع کرده بهار
ز سرو و گل به چمن راستان و پاکان را ۳

سحاب، طفل در آب اوفتاده را ماند
که گه فشار دهد دیده، گاه دامان را ۴

برای چیست دگر تنگ عیشی مرغان؟
که غنچه کرد چو گلچین فراخ، دامان را ۵

سلیم بر حذر از تیر فتنه باش که باز
بلند ساخت زمانه کمان شیطان را ۶