رباعی ۲۰ - از بس که بیازرد دل دشمن و دوست

از بس که بیازرد دل دشمن و دوست
گویی به گناه مسخ کردندش پوست ۱

وقتی غم او بر همه دلها بودی
اکنون همه غمهای جهان بر دل اوست ۲