هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و عاشقی، ناتوانی در بیان احساسات، تقدیر و سرنوشت، و رنجهای عاشقانه سخن میگوید. او از ناامیدی در عشق و ناتوانی در توصیف معشوق خود مینویسد و به این اشاره میکند که حتی آیینه نیز نمیتواند زیبایی معشوق را به درستی نشان دهد. همچنین، شاعر از سرنوشت و طالع خود شکایت دارد و احساس میکند که در عشق ناکام مانده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و شکایت از سرنوشت نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۳۶ - بر من هوای بزم تو بسیار غالب است
بر من هوای بزم تو بسیار غالب است
با طالعی که از می توفیق تایب است ۱
خوبان به خاطر آنچه رسانند، می رسد
بت را ز دعویی که کند حق به جانب است ۲
نتوان نمود نقش ترا آنچنان که هست
آیینه پیش روی تو چون صبح کاذب است ۳
ای دل نمانده خیر به کالای عاشقی
جز در متاع آبله کان مال کاسب است ۴
بر گرد خرمن دگران خوشه چین نیم
دزدیده نیست گرچه متاعم مناسب است ۵
دیوان کیست از سخنانم تهی سلیم؟
تنها نه بر من این ستم از دست صائب است ۶
با طالعی که از می توفیق تایب است ۱
خوبان به خاطر آنچه رسانند، می رسد
بت را ز دعویی که کند حق به جانب است ۲
نتوان نمود نقش ترا آنچنان که هست
آیینه پیش روی تو چون صبح کاذب است ۳
ای دل نمانده خیر به کالای عاشقی
جز در متاع آبله کان مال کاسب است ۴
بر گرد خرمن دگران خوشه چین نیم
دزدیده نیست گرچه متاعم مناسب است ۵
دیوان کیست از سخنانم تهی سلیم؟
تنها نه بر من این ستم از دست صائب است ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۵ - دلم نگاه ترا سخت آشنا دیده ست
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷ - نوبهار است و چمن در پی سامان گل است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.