هوش مصنوعی: شاعر در این متن از عشق و عاشقی، ناتوانی در بیان احساسات، تقدیر و سرنوشت، و رنج‌های عاشقانه سخن می‌گوید. او از ناامیدی در عشق و ناتوانی در توصیف معشوق خود می‌نویسد و به این اشاره می‌کند که حتی آیینه نیز نمی‌تواند زیبایی معشوق را به درستی نشان دهد. همچنین، شاعر از سرنوشت و طالع خود شکایت دارد و احساس می‌کند که در عشق ناکام مانده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و شکایت از سرنوشت نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۳۶ - بر من هوای بزم تو بسیار غالب است

بر من هوای بزم تو بسیار غالب است
با طالعی که از می توفیق تایب است ۱

خوبان به خاطر آنچه رسانند، می رسد
بت را ز دعویی که کند حق به جانب است ۲

نتوان نمود نقش ترا آنچنان که هست
آیینه پیش روی تو چون صبح کاذب است ۳

ای دل نمانده خیر به کالای عاشقی
جز در متاع آبله کان مال کاسب است ۴

بر گرد خرمن دگران خوشه چین نیم
دزدیده نیست گرچه متاعم مناسب است ۵

دیوان کیست از سخنانم تهی سلیم؟
تنها نه بر من این ستم از دست صائب است ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۵ - دلم نگاه ترا سخت آشنا دیده ست
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷ - نوبهار است و چمن در پی سامان گل است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.