شماره ۶۳۹ - چه شد نگاه تو گر شرم ما نگه دارد

چه شد نگاه تو گر شرم ما نگه دارد
که آشنا طرف آشنا نگه دارد ۱

هر استخوان که نشانی برو ز تیر تو هست
برای تحفگی آن را هما نگه دارد ۲

گرفته سرو ز قد تو خط آزادی
ولی چه فایده، بگذار تا نگه دارد ۳

ز توست رونق ایام، اگر ز هر آفت
ترا نگاه ندارد، مرا نگه دارد؟ ۴

گرفته ام سر راهی به سیل همچون پل
مرا به دعوی عشقت خدا نگه دارد! ۵

ندیده پرده دری هیچ کس چو دختر رز
خدا ز آفت این بی حیا نگه دارد! ۶

حریف راز کسی نیستم که عاقل را
به کار آنچه نیاید، چرا نگه دارد؟ ۷

چو راز عشق نه در دل، نه در زبان گنجد
به حیرتم که کسی در کجا نگه دارد ۸

ز عشق تربیت دل هوس مکن، چو کسی
که موم بر نفس اژدها نگه دارد ۹

به کوی عشق به غیر از سلیم نیست کسی
که دست گر رود از کار، پا نگه دارد ۱۰