هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از زیباییهای طبیعت مانند گل و بلبل و سرو برای بیان احساسات خود استفاده میکند. همچنین، مفاهیمی مانند عشق، تغافل، و تعظیم در برابر معشوق در آن دیده میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۷۵۴ - مگر افتد گذارش سوی آن گل
مگر افتد گذارش سوی آن گل
ببندم نامه ای بر بال بلبل ۱
ترا هرگاه بیند در گلستان
پریشانی رود از یاد سنبل ۲
نگه: پیکان تیر کینه جویی
تبسم: جوهر تیغ تغافل ۳
چو آید در چمن آن سرو، خیزد
پی تعظیم او، رنگ از رخ گل! ۴
چو زلف ای دل کناری گیر، تا کی
نهی سر در پی خوبان چو کاکل ۵
سلیم او را چو استغنا بلند است
توهم او را چو می بینی، تغافل ۶
ببندم نامه ای بر بال بلبل ۱
ترا هرگاه بیند در گلستان
پریشانی رود از یاد سنبل ۲
نگه: پیکان تیر کینه جویی
تبسم: جوهر تیغ تغافل ۳
چو آید در چمن آن سرو، خیزد
پی تعظیم او، رنگ از رخ گل! ۴
چو زلف ای دل کناری گیر، تا کی
نهی سر در پی خوبان چو کاکل ۵
سلیم او را چو استغنا بلند است
توهم او را چو می بینی، تغافل ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۱۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۵۳ - پروانه را چو مرغ چمن نیست تاب گل
گوهر بعدی:شماره ۷۵۵ - شب ز مستی شور در بزم شراب انداختیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
