شماره ۸۴۹ - دهد به ذره چو خورشید آب و تاب، سخن

دهد به ذره چو خورشید آب و تاب، سخن
مباد آن که کسی را کند خراب، سخن ۱

طلسم غم که شکستی؟ اگر ز حلقه ی گوش
نمی گذاشت سر پای در رکاب سخن ۲

مرا دماغ حدیث بهشت و دوزخ نیست
گه از شراب کنم، گاهی از کباب سخن ۳

سر بریده نگوید سخن، چه عقل است این
ز راز چرخ مپرسید از آفتاب سخن ۴

اگر زبان خموشان این چمن دانی
بود تبسم هر غنچه یک کتاب سخن ۵

حدیث لعل تو کوته نمی شود، چه عجب
اگر دراز شود در سر شراب سخن ۶

ز وصف آن گره زلف بر زبان سلیم
چو حرف لال درآید به پیچ و تاب سخن ۷