شماره ۸۶۷ - زهی حدیث غمت چون می طرب شیرین

زهی حدیث غمت چون می طرب شیرین
زبان ز حرف تو در کام چون رطب شیرین ۱

مرا ز عشق تو وارستگی نصیب مباد
که نیست جان من بیمار را چو تب شیرین ۲

حدیث مهر و وفا زان نگار لیلی وش
بود چو فارسی مردم عرب شیرین ۳

شراب با تو چه تلخی دهد که از لب تو
چه جای باده، که گردد پیاله لب شیرین ۴

سلیم صحبت پرویز شد بلا، ورنه
ز کوهکن نشدی دور یک وجب شیرین ۵